Eser, çarpıcı bir otoportre sunuyor; merkezde duran bir kadın, bakışları doğrudan, sessiz bir yoğunlukla dolu. Her iki tarafta asılı perdelerle çerçevelenmiş, varlığı için sahne benzeri bir ortam yaratıyor. Yeşile çalan bir arka plan figürü zenginleştiriyor ve izleyicinin gözünün özneye yönelmesini sağlıyor. İfadesi, çekingen bir güç; koyu renk gözleri ve kaşlarının hafifçe çatılması çok şey anlatıyor. Bir mektup tutuyor, kelimeleri bir adanmışlık önerecek kadar okunabilir. Bu, ruhun, dayanıklılığın ve yoğun bir tutkuyla yaşanmış bir yaşamla derin bir bağın portresidir. Omuzlarındaki şalın ağırlığını ve kumaşların dokusunu neredeyse hissedebiliyorum.