Eser, sanatçının ustalığıyla vurgulanan belirgin özelliklere sahip bir kadının dikkat çekici portresini sunuyor. Figürün bakışı doğrudan—cesur ama düşünceli—izleyiciyle derin bir bağlantı yaratıyor. Basit, donuk giysiler giymiş kadın, koyu giysileriyle tezat oluşturan beyaz bir örtü takıyor. Arka plan, figürü artıran, neredeyse onu gölgelerde sararak dikkati ifadesine yönlendiren derin yeşiller ve kahverenginin uyumlu bir karışımıdır.

Van Gogh, esere hayat ve doku katan zengin, dokulu fırça darbeleri kullanarak hem güç hem de savunmasızlık iletiliyor. Renk paleti çoğunlukla karanlık tonlardan oluşsa da, onun teninden yayılan bir sıcaklık var; bu, koyu tonlar arasında varlığına bir parlaklık katıyor. Bu eser, sadece insani deneyimi yansıtmakla kalmıyor, aynı zamanda tarihî olarak önemli bir dönemi de kapsıyor, çünkü işçi sınıfı ve onların hikâyeleri hakkında konuşuyor – Van Gogh'un döneminde yaygın olan bir tema. Görüntünün duygusal ağırlığı, izleyicinin bu olağanüstü kadının gözlerinin arkasındaki hikâyeleri düşünmesini sağlıyor ve hem empati hem de hayranlık uyandırıyor.