Το έργο παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό πορτρέτο μιας γυναίκας, τα χαρακτηριστικά της οποίας αναδεικνύονται από την τεχνική του καλλιτέχνη. Η ματιά της φιγούρας είναι άμεση—τολμηρή αλλά και στοχαστική—δημιουργώντας μια βαθιά σύνδεση με τον παρατηρητή. Ντυμένη με απλά, μετριόφρονες ρούχα, η γυναίκα φοράει ένα λευκό καπέλο, που αντιτίθεται στη σκοτεινή της ένδυση. Το φόντο είναι μια αρμονική μίξη σκούρων πράσινων και καφέ που τονίζει τη φιγούρα, σχεδόν την αγκαλιάζει μέσα στη σκιά και κατευθύνει την προσοχή στην έκφρασή της.

Ο Βαν Γκογκ χρησιμοποιεί πλούσιες, υφασμένες πινελιές που ζωντανεύουν το έργο και του προσδίδουν υφή, μεταφέροντας ταυτόχρονα δύναμη και ευαλωτότητα. Η χρωματική παλέτα περιλαμβάνει κυρίως μελαγχολικούς τόνους, ωστόσο, υπάρχει ζεστασιά που αναδύεται από το δέρμα της, δίνοντας στην παρουσία της μια ιδιαίτερη λάμψη μέσα σε σκούρους τόνους. Αυτό το έργο όχι μόνο αντανακλά την ανθρώπινη εμπειρία, αλλά συμπυκνώνει και μια ιστορικά σημαντική εποχή, καθώς μιλά για την εργατική τάξη και τις ιστορίες τους—ένα θέμα που ήταν κυρίαρχο κατά την εποχή του Βαν Γκογκ. Το συναισθηματικό βάρος της εικόνας αφήνει τον θεατή να σκεφτεί τις ιστορίες πίσω από τα μάτια αυτής της εξαιρετικής γυναίκας, προκαλώντας ταυτόχρονα συμπάθεια και θαυμασμό.