Dzieło przedstawia uderzający portret kobiety, której wyraziste cechy zostały podkreślone przez mistrzowskie umiejętności artysty. Spojrzenie postaci jest bezpośrednie—odważne, ale kontemplacyjne—tworząc głębokie połączenie z obserwatorem. Ubrana w proste, ciemne ubrania, kobieta nosi białą czapkę, która kontrastuje z jej ciemną odzieżą. Tło to harmonijna mieszanka głębokich zieleni i brązów, które podkreślają figurę, prawie otulając ją w cieniach i kierując uwagę na jej wyraz twarzy.

Van Gogh stosuje bogate, teksturowane pociągnięcia, które ożywiają dzieło i nadają mu teksturę, jednocześnie przekazując siłę i wrażliwość. Paleta kolorów składa się głównie z mrocznych odcieni; jednak z jej skóry emanuje ciepło, nadając jej iskrzącą obecność wśród ciemnych tonów. Dzieło to nie tylko odzwierciedla ludzkie doświadczenie, ale także streszcza znaczącą epokę historyczną, mówiąc o klasie pracującej i ich historiach—temacie powszechnym za czasów Van Gogha. Emocjonalna waga obrazu pozostawia widza z refleksjami nad historiami kryjącymi się za oczami tej niezwykłej kobiety, budząc zarówno empatię, jak i podziw.