Sahne, loş, neredeyse klostrofobik bir alanda ortaya çıkıyor; hava görünmez bir ağırlıkla dolu. Figürler karanlıktan beliriyor, formları sanatçının hızlı fırça darbeleriyle kabaca tanımlanıyor. Işık ve gölge oyunu ustaca; gizem ve yaklaşan kıyamet atmosferi yaratıyor. Haç taşıyan ve kırbaçlanan merkezi figürler kompozisyonun odak noktasıdır. Neredeyse kısık fısıltıları, düzensiz zeminde ayakların sürünmesini duyabiliyorum. Bu resim çok şey anlatıyor, her fırça darbesi kasvetli bir hikayeyi yankılıyor. Acı, inanç ve insanlık durumu temaları üzerine düşünmeye davet eden, içgüdüsel bir deneyim; palet sınırlı, ancak anın ciddiyetini aktarmada derinden etkili.