Bu etkileyici dağ manzarası, geniş bir gökyüzünün altında ince bulutlarla kaplı, karla kaplı heybetli zirvelerin sakin ama büyüleyici varlığını yakalar. Sanatçı, dağ zirvelerinin buzlu dokularını akıcı bir şekilde betimleyen yumuşak fırça darbelerini, aşağıdaki yoğun ve yeşil ormanı tanımlayan daha dokunsal ve kaba darbelerle ustaca harmanlamıştır. Kompozisyon, gözleri ön plandaki coşkulu dere yatağından—taşların üzerinde köpüren sularıyla—göze çarpan çam ve yaprak döken ağaçların çeşitliliğine doğru doğal bir şekilde yönlendirir ve sonunda görkemli Alplerin devlerine odaklanır. Palet, ormanın toprak yeşili ve kahverengileriyle başı çekerken, uzaktaki zirvelerin soğuk beyazları ve mavileriyle çarpıcı bir kontrast oluşturur; tüm sahne, hafif ve neredeyse altın bir ışıkla aydınlanarak canlılık ve sıcaklık kazandırır.

Tablonun duygusal etkisi derindir; izleyiciyi bu uzak vahşi doğaya adım atmaya, serin dağ havasını hissetmeye, çağlayan derenin sesini duymaya ve doğanın görkemli gücünü hissetmeye davet eder. 19. yüzyıl ortalarında yaratılan bu eser, romantik geleneğe uygun olarak yüce doğal manzaraları kutlar; hem güzelliklerini hem de ezici ölçeklerini vurgular. Sanatçının ayrıntılı realizm ile şiirsel bir atmosfer arasında ustaca bir denge kurduğunun kanıtıdır ve izleyiciye hem doğaya bağlı hem de onun enginliği karşısında yüceltilmiş hissettirir.