Bu tablo, yumuşak, bulutlu bir gökyüzünün altında parlayan altın sarısı çavdar tarlalarının geniş bir alanını yakalıyor. Sanatçının fırça darbeleri gevşek ve ifadeli; kısa, kalın dokunuşlar, rüzgarda sallanan başakların nazik hareketini çağrıştırıyor. Kompozisyon, gözleri tarladan çapraz olarak geçen toprak yola yönlendiriyor ve uzaklarda, ufukta sessiz bir bekçi gibi duran koyu silüetli bir yeldeğirmeni var. Renk paleti sıcak ve topraksı; sarılar, okerler ve yumuşak yeşiller ağırlıkta, gökyüzünün soğuk mavi ve gri tonlarıyla dengelenmiş, huzurlu ve uyumlu bir atmosfer yaratıyor. 20. yüzyıl başlarında yapılmış bu eser, ışığı ve doğanın geçici anlarını kutlayan empresyonist teknikle dikkat çekiyor.