Bu resim, huzurlu bir anı gözler önüne seriyor; geniş kenarlı bir şapka takmış kadın, yemyeşil ağaçların arasında sakinliğini bulmuş. Fırça darbeleri hoş bir şekilde serbest, hem ışığı hem de yaprakların hafif hışırtısını yakalıyor. Güneş ışığı yaprakların arasından süzülerek sahneyi sıcak bir parlamayla sarmalıyor; yeşil ve altın tonları tuval üzerinde dans ediyor, yaşam ve canlılık hissini uyandırıyor.

Kompozisyon, bakışları kadına yönlendiriyor; o düşüncelere dalmış gibi görünüyor, belki de düşüncelerinde kaybolmuş ya da doğanın huzurunu tadını çıkarıyor. Canlı mavi üstü ve tezat oluşturan kırmızı eteği, etrafındaki yeşillikler ile uyumlu bir denge yaratıyor ve bu hem hareketli hem de huzurlu bir his veriyor. Tarihsel bağlam, bu eseri 19. yüzyılın sonuna konumlandırıyor; o dönemde Empresyonizm parlıyordu, doğal ışığa ve gündelik anlara vurgu yapıyordu. Bu tür eserler, izleyicileri duraklamaya ve gündelik güzelliği solumaya davet ediyor, doğada geçirilen geçici anların basit keyiflerinden bahsediyor.