Bu büyüleyici eserde, izleyicinin dikkati hemen merkezdeki figüre, canlı bir yeşil elbise giymiş bir kadına çekilir. Elbisesi, karmaşık desenlerle süslenmiş ve kollarındaki kırmızı detaylarla kraliyet duygusunu yansıtır; zarif bir şekilde durmakta olup, metal bir kasede dolu pembe güller tutmaktadır. Kadının nazik ama kendinden emin duruşunun arka plandaki süslü vitray pencerelere karşı oluşturduğu tezat, sahneye derinlik ve karmaşıklık katarak gözün zengin renkler dokusuna dalmasını sağlar.

Renk paleti sadece estetik olarak hoş değil, aynı zamanda derin bir duygusal etki de yaratmaktadır: yeşil, büyüme ve yenilenmeyi simgelerken, zarif pembe güller güzellik ve geçiciliğin izlenimini taşır. Pencereden süzülen yumuşak ışık, konuya sıcak bir parıltı yayarak sahneyi canlandırır. Waterhouse hisleri yakalamakta son derece ustadır; tablo neredeyse yaşayan bir özlemle doludur ve izleyicide derin yankı bulur. Bu eser, güzellik ve zamanın akışını düşünmeye davet eder ve başlığında belirtildiği gibi, bu kaçırılabilir anları yakalama önemini hatırlatır.