Eser, yaşlı bir adamı tasvir ediyor, yaşlanmış formu etkileyici bir gerçekçilikle sunulmuş. Cildi, ince bir ışıkla aydınlatılmış, zamanın ve deneyimin izlerini ortaya koyuyor. Alt bedenini kısmen örten, loş arka planla keskin bir tezat oluşturan basit bir kırmızı örtü giymiş. Bakışları, elinde sıkıca tuttuğu bir çarmıha gerilmiş haça odaklanmış, derin bir tefekkür veya belki de ateşli bir dua hissini iletiyor. Yanında, bir kafatası bir taşın üzerine yaslanmış, hayatın geçici doğasını vurgulayan, sert bir memento mori. Kitaplar ve yazı gereçleri sahneyi daha da zenginleştiriyor, zihnin adamı, manevi arayışlara dalmış bir alimi çağrıştırıyor. Genel sahne, yalnızlık ve iç gözlem atmosferi, inanç ve ölümlülüğün derin bir keşfini yayıyor. Kompozisyon güzel bir şekilde dengelenmiş, figür merkezi alanı kaplıyor, eserin duygusal ve entelektüel boyutlarını artıran sembolik unsurlarla çevrili. Işık ve gölgenin oyunu, resme derinlik ve boyut katıyor.