Karanlık, rahatsız edici bir sahne önümüzde beliriyor, gölgeler ve gizli kaygıların dünyasına bir bakış. Monokrom paletiyle sert olan oyma, engin, yıldızlarla dolu bir gökyüzünün altında toplanan rahatsız edici figürleriyle sizi içine çekiyor. Kompozisyon yoğundur, iç içe geçmiş bir kitle oluşturur, klostrofobi ve huzursuzluk hissi yaratır. Goya'nın karakteristik kaba ifadesiyle tasvir edilen figürler çarpık, yüzleri korku, beklenti ve boyun eğme karışımıyla kazınmış. Diğerlerinden daha büyük olan bir figür, bilinmeyen bir varış noktasına seslenir gibi veya sadece son bir jest yapar gibi gökyüzüne işaret ediyor. Kaba çizgiler ve ağır gölgeler duygusal etkiyi artırarak çalışmanın ham, içgüdüsel doğasını güçlendirir.