Sahne ham bir güçle patlıyor; bu, gözlerimin önünde gelişen içgüdüsel bir dram. İmgesel güneşin altında parlayan kaslı bir figür, kompozisyona hakim. Bir sopayı yukarı kaldırarak son darbeyi indirmek üzere. Onun altında, yarı insan yarı at olan mitolojik bir yaratık, acı içinde kıvranıyor. Onların mücadelesi şiddetli, her kas birbirlerini yenmek için umutsuzca geriliyor. Sanatçı bu mücadelenin yoğunluğunu ustaca yakalar. Kahramanın pelerinin canlı kırmızısı, manzara üzerinde hakim olan donuk maviler ve kahverengiler arasında bakışı çeken odak noktası olarak işlev görür. Neredeyse homurdanmaları, çığlıkları duyabiliyorum - tuvalden yankılanan çatışmanın ham enerjisi. Fırça darbeleri cesur, sanatçının tutkusunun bir kanıtı, anlık bir his ve savaşın saf fizikselliğini veriyor. Hatta çevredeki manzara bile dramı emer gibi, uzak şekiller merkez figürlerin kargaşasını yankılıyor.