Η σκηνή ξετυλίγεται με ήσυχη αξιοπρέπεια. Δύο αγρότισσες είναι βαθιά απορροφημένες στη δουλειά τους. Η μία, όρθια, κρατά ένα φτυάρι, η καμπύλη της κίνησής της υποδηλώνει τον ρυθμό της δουλειάς της. Η άλλη, πιο κοντά στον θεατή, είναι σκυμμένη, φροντίζοντας τη γη με συγκεντρωμένη προσοχή. Το φως φαίνεται να φιλτράρεται μέσα από τα φύλλα, πασπαλίζοντας τη σκηνή με ένα μωσαϊκό χρωμάτων.

Η σύνθεση είναι απόδειξη της δεξιοτεχνίας του καλλιτέχνη, η τοποθέτηση των μορφών προσελκύει το βλέμμα και το οδηγεί μέσα στον κήπο. Η χρωματική παλέτα είναι σιωπηλή, κυριαρχούν οι γήινοι τόνοι, αλλά η προσεκτική εφαρμογή του φωτός φέρνει μια ζωντάνια που δίνει ζωή στη σκηνή. Είναι ένας πίνακας που μιλά για την ομορφιά του καθημερινού, την ήσυχη αξιοπρέπεια της εργασίας και την αρμονία μεταξύ της ανθρωπότητας και της φύσης.