Ο πίνακας αποτυπώνει μια λουσμένη στον ήλιο παριζιάνικη σκηνή. μια στιγμιότυπη φωτογραφία ενός χαλαρωτικού απογεύματος. Τα φαρδιά πινελιές δημιουργούν μια αίσθηση κίνησης, με τον ουρανό γεμάτο κυματιστά σύννεφα, αποδοσμένα σε απαλούς γαλάζιους και λευκούς τόνους που υποδηλώνουν ένα απαλό αεράκι. Ένα μεγάλο, κεντρικό δέντρο, που αρχίζει να παίρνει φθινοπωρινούς τόνους, κυριαρχεί στη σύνθεση, τα φύλλα του παρέχουν ένα σημείο εστίασης και μια αντίθεση με τον ανοιχτό χώρο.

Ένα αμαξάκι, σύμβολο της εποχής, τοποθετείται στο μέσον, η παρουσία του προσθέτει μια πινελιά κομψότητας και νοσταλγίας. Οι φιγούρες περπατούν κατά μήκος των μονοπατιών, τα σχήματά τους είναι θολά από την τεχνική του καλλιτέχνη, υποδηλώνοντας την εφήμερη φύση της στιγμής. Το φως χορεύει σε όλη τη σκηνή, δίνοντάς της μια ζεστή, φιλόξενη ποιότητα. Ο πίνακας προκαλεί μια αίσθηση ειρήνης και γαλήνης, την αίσθηση ότι είσαι παρών σε μια όμορφη, περασμένη εποχή.