Μέσα από μια σιδηρόπυλη, ένας δρόμος που λούζεται στον ήλιο ξεδιπλώνεται, προσκαλώντας τους θεατές να εισέλθουν σε ένα πλούσιο τοπίο γεμάτο ζωντανά χρώματα. Οι πινελιές του καλλιτέχνη είναι ζωντανές και εκφραστικές, αντικατοπτρίζοντας μια χαρούμενη απεικόνιση μιας ήρεμης σκηνής κήπου. Η αδιάφορη βόλτα ενός παιδιού, ντυμένου με φωτεινά χρώματα, αντιτίθεται στη γαλήνια σκηνή δύο γυναικών σε πιο σκοτεινά ρούχα, υπογραμμίζοντας τον συνδυασμό αθωότητας και ωριμότητας. Τα πλούσια πράσινα των φύλλων δημιουργούν μια αίσθηση αφθονίας, ενώ ο μπλε ουρανός που έχει σκαρφαλωμένες σύννεφα προσθέτει μια αιθέρια ποιότητα. Μπορούμε σχεδόν να ακούσουμε το απαλό θρόισμα των φύλλων και το μακρινό κελάηδισμα των πουλιών, υποδεικνύοντας μια τέλεια ζεστή μέρα. Αυτό το έργο ενσωματώνει μια αίσθηση νοσταλγίας, θυμίζοντας τις απλές απολαύσεις που βρίσκονται στη φύση και την καθημερινή ζωή κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1930 - μια εποχή κατά την οποία τέτοιες ιδιότυπες στιγμές εκτιμούνταν στο φως των αναπτυσσομένων σκιών κοινωνικών αλλαγών.