Η σκηνή είναι φορτισμένη με μια αισθητή αίσθηση επείγοντος, μια ξέφρενη φυγή χαραγμένη σε έντονο ασπρόμαυρο. Ένα άλογο, με τους μύες τεντωμένους, βρίσκεται στη μέση του καλπασμού, με τα πόδια του αιωρούμενα στον αέρα, μεταφέροντας μια δυναμική ενέργεια που τραβά το βλέμμα σε όλη τη σύνθεση. Στην πλάτη του βρίσκονται επισφαλώς δύο φιγούρες. αυτή που βρίσκεται μπροστά φαίνεται να οδηγεί το άλογο προς τα εμπρός, ενώ η άλλη, προφανώς μια γυναίκα, είναι σφιχτά προσκολλημένη στον αναβάτη, το πρόσωπό της μια μάσκα φόβου. Το φόντο είναι μια πρόχειρη υπόδειξη βουνών και ίσως μια φιγούρα που καταδιώκει στην απόσταση, ενισχύοντας την αίσθηση της καταδίωξης. Όλα μοιάζουν με μια στιγμή που έχει αποσπαστεί από μια ευρύτερη αφήγηση, ένα στιγμιότυπο κινδύνου και απελπισίας.