De scène is geladen met een voelbaar gevoel van urgentie, een frenetische vlucht gegraveerd in scherp zwart-wit. Een paard, met gespannen spieren, is halverwege de galop, met de benen in de lucht, wat een dynamische energie overbrengt die het oog over de compositie trekt. Op zijn rug zitten onzeker twee figuren; de voorste lijkt het paard naar voren te drijven, terwijl de ander, kennelijk een vrouw, zich vastklampt aan de ruiter, haar gezicht een masker van angst. De achtergrond is een schetsmatige suggestie van bergen en misschien een figuur die in de verte achtervolgt, wat het gevoel van achtervolging versterkt. Het geheel voelt aan als een moment dat is losgerukt uit een groter verhaal, een momentopname van gevaar en wanhoop.