Η σκηνή ξεδιπλώνεται με μια απαλή, σχεδόν αιθέρια ποιότητα, όπου η συνάντηση της γης και της θάλασσας είναι ζωγραφισμένη σε απαλούς τόνους. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί ένα χαλαρό, ιμπρεσιονιστικό στυλ, με ορατές πινελιές που δίνουν στον πίνακα μια αίσθηση κίνησης και ζωής. Ο ουρανός, ένας καμβάς απαλών μπλε και λεπτών γκρι, δημιουργεί μια γαλήνια διάθεση. Παρακάτω, η ακτογραμμή αποκαλύπτει μια πόλη σκαρφαλωμένη στην άκρη ενός γκρεμού, τα κτίρια της οποίας αποδίδονται σε μια λεπτή αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς. Το νερό είναι μια γαλήνια έκταση, διάσπαρτη από μερικά ιστιοφόρα, που προσθέτει μια πινελιά ανθρώπινης παρουσίας στην απέραντη έκταση του τοπίου.