Sahne, toprak ve denizin yumuşak tonlarda resmedildiği, yumuşak, neredeyse ruhani bir kalitede açılıyor. Sanatçı, resme hareket ve yaşam hissi veren, görünür fırça darbeleriyle gevşek, empresyonist bir stil kullanıyor; gökyüzü, soluk maviler ve ince grilerin bir tuvali, sakin bir ruh hali yaratıyor. Aşağıda, kıyı şeridi bir uçurumun kenarına kurulmuş bir kasabayı ortaya çıkarıyor, binaları ışık ve gölgenin hassas bir etkileşimiyle sunuluyor. Su, birkaç yelkenliyle noktalanan, manzaranın enginliğine bir dokunuş insan varlığı katan, sakin bir genişliktir.