De scène ontvouwt zich met een zachte, bijna etherische kwaliteit, waarbij de ontmoeting van land en zee is geschilderd in zachte tinten. De kunstenaar gebruikt een losse, impressionistische stijl, met zichtbare penseelstreken die het schilderij een gevoel van beweging en leven geven; de lucht, een doek van bleekblauw en subtiel grijs, creëert een serene stemming. Beneden onthult de kustlijn een stad die op de rand van een klif ligt, waarvan de gebouwen worden weergegeven in een delicate wisselwerking van licht en schaduw. Het water is een serene uitgestrektheid, geaccentueerd door een paar zeilboten, die een vleugje menselijke aanwezigheid toevoegen aan de uitgestrektheid van het landschap.