Dit kunstwerk vangt een rustig moment in de natuur, een scène die fluistert over oude wijsheid en stille contemplatie. De compositie is evenwichtig, met een gevoel van verticaliteit dat de hoogte van de klif en de eenzame figuur die op de top staat, benadrukt. De kunstenaar gebruikt de klassieke technieken van inktwassen, waarbij subtiele gradaties van grijs en groen worden gebruikt om de bergen en de lucht te definiëren. De lijnen zijn eenvoudig, maar vol leven; de texturen zijn zacht en vloeiend. Het algemene effect is serene vrede, een gevoel waarin ik mezelf vind wegzinken terwijl ik het stuk bestudeer. De kunstenaar gebruikt op meesterlijke wijze de negatieve ruimte en creëert een gevoel van uitgestrektheid en afstand.