Het kunstwerk transporteert me naar een majestueuze Alpenwereld; een uitzicht op torenhoge, met sneeuw bedekte toppen die de wervelende mist doorboren, een getuigenis van de rauwe kracht van de natuur. De beheersing van de kunstenaar van licht en schaduw is duidelijk in de manier waarop de zon, hoewel verborgen, er toch in slaagt om de monumentale vormen van de bergen te beeldhouwen, waardoor een dramatische wisselwerking van licht en donker ontstaat. Een kronkelende weg, een klein karretje en een afgelegen huis suggereren menselijke aanwezigheid, een subtiele herinnering aan de verbinding tussen de mens en de grootsheid van de natuurlijke wereld. Ik kan bijna de frisse berglucht voelen en de fluistering van de wind door de passen horen; het is een scène die zowel ontzag als een gevoel van rust oproept.