Η σκηνή εκτυλίσσεται με δραματικό στυλ. μια στιγμή παγωμένη στον χρόνο. Ένας εύρωστος άνδρας, με ένα ραβδί, απλώνει το χέρι του σε μια άλλη, μια ξαπλωμένη γυναίκα, με μια χειρονομία που είναι ταυτόχρονα διατακτική και τρυφερή. Ένα χερουβικό σχήμα αιωρείται από πάνω, ένας ουράνιος αγγελιοφόρος, ίσως της αγάπης ή της μοίρας. Η αριστοτεχνική χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη δημιουργεί βάθος, προσελκύοντας το βλέμμα στο κεντρικό σημείο - τα χέρια που αλληλοσυνδέονται. Τα σχήματα περιβάλλονται από πλούσιους τόνους. το τοπίο παρέχει ένα φόντο σιωπηλών πράσινων και μπλε, και τα σχήματα λάμπουν με μια ζεστασιά που έρχεται σε αντίθεση με το κρύο φόντο. Οι πινελιές είναι ορατές, δίνοντας στη σκηνή μια δυναμική, σχεδόν ανήσυχη ενέργεια. μια αίσθηση λίγο χαοτική, αλλά βαθιά συγκινητική. Τα χρυσά αντικείμενα κοντά στη γυναίκα και η διάσπαρτη πανοπλία κοντά υποδηλώνουν μια ιστορία επικών διαστάσεων, για θεούς και θνητούς, για αγώνες και θριάμβους.