Μια νεαρή γυναίκα, κουρασμένη από την εργασία της, ξεκουράζεται σε ένα ρουστίκ κάρο που ξεχειλίζει από σανό. Η σκηνή λούζεται στο απαλό, διάχυτο φως που φαίνεται να προέρχεται από το τέλος του απογεύματος. Η ενδυμασία της – ένα απλό λευκό μπλουζάκι, ένα σκούρο μπλε φόρεμα και ένα εντυπωσιακό κόκκινο σάλι – μιλάει για τη ζωή στην ύπαιθρο. Τα γυμνά της πόδια κρέμονται, υπονοώντας τις απαιτήσεις της ημέρας, και το πρόσωπό της είναι χαραγμένο με ένα μείγμα κούρασης και στοχασμού. Ακουμπά στο κάρο, χαμένη στις σκέψεις της, κοιτάζοντας μακριά. Το φόντο, μια ταπισερί από πράσινα χωράφια και απαλά αιώρητα δέντρα, προσθέτει στην ήρεμη ατμόσφαιρα, υποδηλώνοντας μια στιγμή παύσης και στοχασμού μετά την ολοκλήρωση της εργασίας. Η επιδέξια χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη ρίχνει μια απαλή λάμψη πάνω στην φιγούρα, προσελκύοντας το βλέμμα του θεατή και ενισχύοντας την αίσθηση οικειότητας.