Een jonge vrouw, moe van haar werk, rust op een rustieke kar die overloopt van het hooi. De scène baadt in het zachte, diffuse licht dat lijkt te komen van het einde van de middag. Haar kleding – een eenvoudige witte blouse, een diepblauwe jurk en een opvallende rode sjaal – spreekt van het leven op het platteland. Haar blote voeten hangen naar beneden, wat zinspeelt op de eisen van de dag, en haar gezicht is getekend door een mengeling van vermoeidheid en contemplatie. Ze leunt op de kar, verzonken in gedachten, en kijkt in de verte. De achtergrond, een wandtapijt van groene velden en zacht wiegende bomen, draagt bij aan de rustige sfeer en suggereert een moment van pauze en reflectie na het voltooide werk. Het vakkundige gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar werpt een zachte gloed over de figuur, trekt de blik van de kijker en versterkt het gevoel van intimiteit.