Το έργο εκρήγνυται με την πολυτέλεια των παιωνιών. Τα στρωματοποιημένα πέταλά τους, αποδίδονται σε κρεμώδη λευκά, ρουζ ροζ και βαθιά μπορντό, σχεδόν δονείται από ζωή. Ο καλλιτέχνης έχει καταγράψει με δεξιοτεχνία την εφήμερη ομορφιά αυτών των λουλουδιών, με κάθε άνθος να φαίνεται να είναι αιχμαλωτισμένο στη μέση της άνθισης, γεμάτο με μια πληρότητα που φαίνεται τόσο ζωντανή όσο και φευγαλέα. Υποδείξεις κίτρινου και πινελιές από άλλα άνθη ξεπροβάλλουν από τα βάθη, δημιουργώντας μια αίσθηση αφθονίας και πλούτου, σαν τα λουλούδια να ξεχειλίζουν από μια αόρατη πηγή.

Η τεχνική του καλλιτέχνη χρησιμοποιεί ένα χαλαρό, σχεδόν ιμπρεσιονιστικό πινέλο. Ορατές, υφασμένες πινελιές χορεύουν στον καμβά, υπονοώντας παρά καθορίζοντας. Η σύνθεση, αν και πυκνή, αποφεύγει να φαίνεται ακατάστατη. Το σκοτεινό, σιωπηλό φόντο παρέχει μια δραματική αντίθεση στα ζωηρά άνθη, δημιουργώντας μια αύρα μυστηρίου και οικειότητας. Αυτό το έργο, γεμάτο με μια αίσθηση ρομαντικής γοητείας, αιχμαλωτίζει το βλέμμα και συγκινεί την ψυχή με την απεικόνισή του της παροδικής χάρης της φύσης.