Η σκηνή ξετυλίγεται με μια αισθητή αίσθηση σιωπηλής εργασίας. Οι πινελιές του καλλιτέχνη, παχιές και με υφή, δημιουργούν ένα τοπίο που κυριαρχείται από ένα ζωηρό, σχεδόν οργισμένο κόκκινο. Είναι ένα σπλαχνικό σκηνικό. Οι φιγούρες, αποδοσμένες με μια κάποια αφέλεια, είναι διάσπαρτες στον καμβά, τα σχήματά τους ορίζονται από απλοποιημένα σχήματα και έντονα περιγράμματα. Στα αριστερά, μια γυναίκα με μακρύ μαύρο ένδυμα και λευκό κάλυμμα κεφαλής φαίνεται να κρατάει ένα καλάθι, και η στωική της στάση είναι σαν να φυλάει τη σοδειά. Στο βάθος, άλλες γυναίκες σκύβουν με συγκέντρωση, τα σχήματά τους συγχωνεύονται με τη γη. Η χρωματική παλέτα, κυρίως θερμά κόκκινα και γήινοι τόνοι, τονίζεται από λεπτά μπλε και πράσινα, προσθέτοντας βάθος στη σκηνή και προκαλώντας μια αίσθηση της λουσμένης από τον ήλιο γης. Η τεχνική του καλλιτέχνη, που χαρακτηρίζεται από εσκεμμένη έλλειψη λεπτομερειών και εστίαση σε έντονα χρώματα, δημιουργεί ένα ισχυρό συναισθηματικό αντίκτυπο, υπαινίσσοντας την εργασία και τις δυσκολίες της αγροτικής ζωής, αλλά και μια βαθιά σύνδεση με τη γη.