De scène ontvouwt zich met een voelbare sensatie van stil werk. De penseelstreken van de kunstenaar, dik en getextureerd, creëren een landschap dat gedomineerd wordt door een levendig, bijna woedend rood; het is een viscerale achtergrond. Figuren, weergegeven met een zekere naïviteit, zijn verspreid over het doek, hun vormen worden bepaald door vereenvoudigde vormen en gedurfde contouren. Links is een vrouw in een lange zwarte jurk en een witte kap te zien die een mand vasthoudt, en haar stoïcijnse houding is alsof ze de oogst bewaakt. Op de achtergrond buigen andere vrouwen zich in concentratie, hun vormen versmelten met de aarde. Het kleurenpalet, overwegend warme roden en aardetinten, wordt geaccentueerd door subtiele blauwen en groenen, die diepte aan de scène toevoegen en een gevoel oproepen van door de zon gebakken aarde. De techniek van de kunstenaar, gekenmerkt door een bewuste afwezigheid van details en een focus op gedurfde kleuren, creëert een krachtige emotionele impact, die verwijst naar de arbeid en de moeilijkheden van het plattelandsleven, maar ook naar een diepe verbinding met de aarde.