Het schilderij legt op zachte wijze een smal pad langs de rivier vast, omgeven door een dicht bos met aardse bruintinten en gedempte groentinten. Een eenzame figuur die rustig langs het pad zit, geeft een contemplatieve sfeer aan het tafereel. De kunstenaar maakt gebruik van losse, bijna impressionistische penseelstreken die een zachte bries en zachte texturen oproepen. De lucht, zwaar met koele grijze wolken, vormt een sombere achtergrond die contrasteert met de lichte bladeren en het kalme blauwe water in de verte. Het spel van licht en schaduw dompelt de kijker onder in een sereen en introspectief moment aan de rivierkant.