Het kunstwerk roept een serene Venetiaanse avond op; een gondel glijdt moeiteloos over het water en vervoert figuren die slechts silhouetten zijn tegen de zachte gloed van de maan. De kunstenaar gebruikt de techniek van gebroken penseelstreken om het spel van licht op het wateroppervlak vast te leggen, wat resulteert in een glinsterend effect. De kleuren zijn overwegend gedempt, met warme, aardse tonen in het gebladerte die contrasteren met de koele blauw- en grijstinten van de lucht en het water. Het brengt me naar een plek waar de tijd vertraagt en de lucht gevuld is met stille gefluister.