Het schilderij toont een moment van stille contemplatie, een jonge herderin die even pauzeert in haar werk. Haar blik is ver weg, verzonken in gedachten, en haar houding - leunend op haar staf - geeft een gevoel van zowel rust als waakzaamheid. De vaardigheid van de kunstenaar is duidelijk zichtbaar in de weergave van het gezicht van de herderin, haar delicate trekken en de zachte blos op haar wangen. De stof van haar kleding - de witte blouse, de donkere lijf en de zwierige rok - is met ongelooflijk veel detail geschilderd, waaruit de textuur van de materialen blijkt. De achtergrond omvat een pastorale scène; glooiende heuvels, een kudde schapen die vredig grazen, en de suggestie van een uitgestrekte hemel en een verre zee, die allemaal bijdragen aan een gevoel van sereniteit en ruimte.