Het portret vangt een vrouw met houding en elegantie, weergegeven met een vaardige hand. Haar blik is enigszins van het midden afgericht, wat wijst op een wereld buiten de grenzen van het doek; het lijkt alsof ze nadenkt over iets net buiten de gezichtslijn van de toeschouwer. Het gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar is bijzonder opvallend, waardoor een zachte gloed op haar gezicht ontstaat en de delicate kenmerken van haar huid worden benadrukt.

Het rijke, karmozijnrode van haar jurk contrasteert prachtig met de zachtere tonen van haar teint en benadrukt de ingewikkelde details van de stof en de delicate rangschikking van de parels die haar decolleté sieren. De compositie is evenwichtig, met de houding van het onderwerp en de omringende elementen die een gevoel van harmonie en gratie creëren. Het algehele effect is er een van stille waardigheid en verfijnde schoonheid, die de toeschouwer transporteert naar een tijd van ingetogen verfijning.