Het kunstwerk presenteert een opvallende, surrealistische visie. Een man, Luther Burbank, een beroemde tuinbouwer, staat rechtop, versmolten met een boomstam. Uit zijn borst ontspringt een weelderige plant met grote, levendige groene bladeren. De compositie is verdeeld in twee afzonderlijke rijken: boven de aarde en daaronder. Boven strekt zich een sereen landschap uit onder een bewolkte lucht; het bovenlichaam van de man versmelt met de boom. Onder de aarde is het lichaam van de man afgebeeld als skeletachtig, zijn benen en torso verstrengeld met de wortels van de boom, als symbool voor de cyclus van leven en dood. Het vakkundige kleurgebruik van de kunstenaar is duidelijk, met het contrast tussen het donkerbruin van de aarde en het heldergroen van het gebladerte. De emotionele impact is diepgaand en roept een gevoel op van contemplatie over sterfelijkheid en de blijvende band tussen de mensheid en de natuur.