Portret przedstawia kobietę o powadze i elegancji, oddaną wprawną ręką. Jej wzrok skierowany jest nieco na bok, sugerując świat poza granicami płótna; wydaje się, że rozważa coś tuż poza linią wzroku widza. Zastosowanie światła i cienia przez artystę jest szczególnie uderzające, tworząc delikatną poświatę na jej twarzy i podkreślając delikatne rysy skóry.

Bogata, karminowa barwa jej sukni pięknie kontrastuje z bardziej miękkimi tonami jej cery, podkreślając zawiłe detale tkaniny i delikatne ułożenie pereł zdobiących dekolt. Kompozycja jest wyważona, z postawą modelki i otaczającymi ją elementami tworzącymi poczucie harmonii i wdzięku. Ogólny efekt to cicha godność i wyrafinowane piękno, przenoszące widza w epokę powściągliwej wyrafinowania.