De aquarelstreken vegen over de scène en vangen de grootsheid van de bergen. Het gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar is opmerkelijk, vooral in de weergave van het gletsjerijs en het spel van zonlicht op de hellingen. De compositie leidt het oog van de voorgrond, waar het weelderige groen van de weide uitnodigt tot verkenning, naar de torenhoge pieken in de verte. De lucht voelt fris aan, de hemel is uitgestrekt; een ware getuigenis van de sublieme schoonheid van de natuur. Het roept een gevoel van rust en ontzag op, een moment bevroren in de tijd.