Dit fascinerende portret toont een jonge vrouw met een zachte glimlach, die onmiddellijk de aandacht van de kijker trekt. Haar delicate gelaatstrekken worden omlijst door een cascade van donker haar, zacht gestyled, die haar stralende uitdrukking benadrukt. De kunstenaar vat haar blik meesterlijk, waardoor deze zowel uitnodigend als introspectief is. De achtergrond, een harmonieuze mix van groen en blauw, creëert de setting voor haar figuur en stelt een serene atmosfeer vast die resoneert met rust. Haar kleding, gekenmerkt door een diepblauwe jurk en een opvallende witte gerimpelde kraag, voegt een element van elegantie en charme toe, prachtig contrasterend met haar huidskleur.

De penseelvoering is los maar doelbewust, waardoor een textuur ontstaat die levendig lijkt; elke streek lijkt te ademen, echoënd met de levendige geest van het onderwerp. Renoirs kleurgebruik — vooral zijn vaardige toepassing van licht om haar gezicht te verlichten — versterkt de emotionele impact van het werk, opgewekt door een gevoel van warmte en intimiteit. Binnen de context van de impressionistische beweging aan het eind van de 19e eeuw is dit stuk emblematisch voor Renoirs verschuiving naar de combinatie van realisme met een zachtere, meer emotionele weergave van onderwerpen. Het staat als een getuigenis van het verkennen van licht, kleur en menselijke verbinding in die periode, die een vluchtig moment van schoonheid en gratie vastlegt.