De scène ontvouwt zich met een zachte sereniteit; een kanaal, dat de hemel weerspiegelt, wordt een spiegel van de wereld. Aan de ene kant liggen pittoreske huizen met warme terracotta daken langs de waterkant, hun eenvoudige charme wordt versterkt door het zachte, diffuse licht. Een jaagpad strekt zich uit langs het kanaal, waar een man een paar dieren leidt, waarvan de vormen verzacht worden door de penseelstreken van de kunstenaar.

De techniek van de kunstenaar is duidelijk zichtbaar in de gebroken penseelstreken, waardoor een glinsterend effect op het wateroppervlak ontstaat, dat het spel van licht en schaduw vastlegt. Een boot glijdt langs het kanaal en voegt een gevoel van beweging en doel toe aan de scène. Het kleurenpalet is een symfonie van blauw, groen en aardetinten, waardoor een gevoel van kalmte en sereniteit ontstaat. Het is een scène die een gevoel van stille contemplatie oproept, een moment vastgelegd in de tijd, dat de kijker uitnodigt om te stoppen en de eenvoudige schoonheid van het alledaagse te waarderen.