De scène ontvouwt zich in een ruig, bergachtig landschap, een botsing van de mensheid met de grootsheid van de natuur. Figuren in tulbanden en losse kleding, weergegeven met dynamische penseelstreken, zijn verwikkeld in een chaotische schermutseling. Paarden steigeren, hun ogen wild van angst en de chaos van de strijd, hun lichamen verdraaid in de strijd. Je kunt bijna het gekletter van staal, de kreten en de wanhoop horen. Het gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar voegt drama toe, waarbij de figuren en het ruige terrein worden benadrukt. Het kleurenpalet is rijk, met aardetinten en flitsen van rood, waardoor een gevoel van beweging en geweld ontstaat dat de toeschouwer boeit.