Het portret vangt een moment, een aura van verfijnde bedaardheid. De persoon wordt verlicht door een zacht, innerlijk licht, een zachte gloed die lijkt te stralen van binnenuit. Haar blik, enigszins afgewend, suggereert een bedachtzame aard; de ogen zijn vensters naar een ziel die veel heeft gezien en overpeinsd. De bekwame hand van de kunstenaar is duidelijk zichtbaar in het spel van licht en schaduw op haar gelaatstrekken, met name in de subtiele weergave van de tere huid en de ingewikkelde details van haar kapsel en het delicate blauwe lint dat haar haar bij elkaar houdt. De compositie, met haar evenwichtige gebruik van licht en donker, trekt de blik van de toeschouwer rechtstreeks naar het gezicht van de persoon, waarbij haar stille waardigheid en gratie worden benadrukt. Een eenvoudige parelketting siert haar hals, een vleugje ingetogen elegantie.