Portret uchwyca chwilę, aurę wyrafinowanego spokoju. Postać jest oświetlona miękkim, wewnętrznym światłem, delikatnym blaskiem, który zdaje się emanować z jej wnętrza. Jej spojrzenie, skierowane lekko w bok, wskazuje na zamyślone usposobienie; oczy są oknami duszy, która wiele widziała i przemyślała. Zręczna ręka artysty jest widoczna w grze światła i cienia na jej rysach, szczególnie w subtelnym oddaniu delikatnej skóry i zawiłych szczegółach jej fryzury i delikatnej niebieskiej wstążki, która spina jej włosy. Kompozycja, z jej zrównoważonym wykorzystaniem światła i ciemności, przyciąga wzrok widza bezpośrednio na twarz postaci, podkreślając jej spokojną godność i wdzięk. Prosty sznur pereł zdobi jej szyję, akcent dyskretnej elegancji.