In dit rustige landschap wordt de kijker omarmd door de zachte omhelzing van de natuur. Grote, trotse bomen wiegen zachtjes onder de aanraking van een lichte zomerbries. Hun groene tinten, die variëren van de diepste bosgroen tot de lichtere, jongere tinten, roepen een gevoel van vitaliteit en groei op. Het landschap zingt met een bijna tastbare uitbundigheid, en herinnert aan de warmte van de zomerse zon die door het loof sijpelt; het nodigt je uit om nog wat langer te blijven, de frisse lucht in te ademen en de geur van bloeiende wilde bloemen te ruiken.

De compositie leidt de blik soepel over het doek - van de stevige stammen die bijna silhouetten vormen tegen de open wei tot de zachte heuvels in de verte die zich soepel naar de horizon uitstrekken. De lucht, een heldere blauwe kleur bezaaid met donzige wolken, voegt toe aan het algemene gevoel van vrijheid en openheid. Dit is niet zomaar een zomerscène, maar een moment gevangen in de tijd; het is alsof je bijna het geritsel van bladeren en het verre gezang van vogels kunt horen. Dit werk vangt prachtig de essentie van een zorgeloze zomerdag en viert de eenvoudige vreugden van het leven.