Dit sfeervolle kustlandschap vangt een rustige oever waar figuren en eenvoudige huizen harmonieus samensmelten met de subtiele tinten van de natuur. De blik wordt eerst getrokken naar een groep hoge bomen met goudgroene bladeren die zachtjes wuiven, wat een lichte bries suggereert zonder de rust van het tafereel te verstoren. Daarachter nestelen zich bescheiden huizen in gedempte tonen die samenvloeien met de aarde en de lucht. De oever, badend in warme oker- en zandbruine tinten, strekt zich uit richting een glinsterende zee die aansluit op een zacht golvende horizon. De penseelvoering van de kunstenaar is bedachtzaam maar vrij, onthult texturen die spreken van zowel de tastbare ruigheid van de grond als de vluchtige zachtheid van het atmosferische licht.