Dit portret trekt je naar binnen met zijn directe blik - een vrouw, die ons aankijkt, onwrikbaar in haar blik. Haar gezicht wordt omlijst door een levendige groene hoofdband, die doet denken aan een kroon, en donker, gevlochten haar. Haar wenkbrauwen, vol en expressief, trekken de aandacht en weerspiegelen de intense focus van haar ogen. Een weelderige, kleurrijke vegetatie creëert een achtergrond die zowel tropisch als licht surrealistisch aanvoelt. Een kleine aap klemt zich vast aan haar schouder, zijn donkere vacht contrasteert met de warme tinten van haar huid en de bladerrijke achtergrond; ernaast zit een papegaai, zijn groene verenkleed is een levendig contrapunt voor de donkere vacht van de aap. De handtekening van de kunstenaar en het jaar zijn zichtbaar in de rechterbovenhoek, wat de realiteit van de afbeelding bevestigt, maar er is onmiskenbaar een dromerige kwaliteit in de hele scène. Het is een tableau van zelfrepresentatie, dat thema's als identiteit, natuur en misschien wel kwetsbaarheid verkent die verborgen zit achter een krachtige façade.