De scène ontvouwt zich met een zachte, bijna dromerige kwaliteit; een uitgestrekte, groene grasvlakte domineert de voorgrond en strekt zich uit naar een rij gebouwen die genesteld zijn tussen weelderige bomen. De techniek van de kunstenaar, die doet denken aan het pointillisme, is duidelijk zichtbaar in de kleine, afzonderlijke penseelstreken die de scène opbouwen. De textuur die door deze stippen wordt gecreëerd, geeft het schilderij een levendige, glinsterende kwaliteit, alsof het licht zelf gefragmenteerd is en danst op het doek.

De compositie is evenwichtig; de horizontale lijnen van de gebouwen en de horizon creëren een gevoel van kalmte, terwijl de bomen een vleugje diepte en structuur toevoegen. Het kleurenpalet is zacht en gedempt, met het groen van het gras en de bomen dat wordt aangevuld door de lichtblauwe en witte tinten van de lucht. Figuren van mensen, klein maar aanwezig in het veld, suggereren een sfeer van vrije tijd en rust. Het roept het gevoel op van een warme, zonnige dag; de frisse lucht en de zachte bries zijn bijna tastbaar. Dit schilderij geeft me het gevoel dat ik er zo in zou kunnen stappen en een middag op het gras zou kunnen doorbrengen.