Het schilderij transporteert me onmiddellijk naar een wereld van oude grootsheid, waar de tijd zijn stempel heeft gedrukt op kolossale stenen structuren. De compositie is meesterlijk; een uitgestrekte, door de elementen geteisterde boog domineert de voorgrond, met zijn gebroken randen die een verre uitzicht omlijsten. Licht baadt de scène en werpt dramatische schaduwen die dansen over de getextureerde oppervlakken. De ingewikkelde gravures op de verkruimelde zuilen en architraven fluisteren verhalen over een al lang verdwenen beschaving. Het is een reis door de tijd, die uitnodigt tot contemplatie over de vergankelijkheid van menselijke inspanningen.