Het schilderij toont een aangrijpende en verontrustende scène: een jong meisje, in het midden, draagt een wit schedelmasker. Haar roze jurk en de zonnebloem die ze vasthoudt, bieden een delicaat contrast met het macabere. De achtergrond, een mengeling van lucht en glooiende heuvels, suggereert een droomlandschap of misschien zelfs een surrealistisch landschap. Een tweede, grotesk gedetailleerd masker rust aan haar voeten, waardoor de thema's van sterfelijkheid en onschuld in het werk nog verder worden uitvergroot. De penseelstreken zijn zichtbaar, waardoor het schilderij een tastbare, bijna tactiele kwaliteit krijgt, alsof je je hand zou kunnen uitstrekken en de fragiele vorm van het meisje zou kunnen aanraken. Het is moeilijk om hier geen zekere droefheid te voelen, een besef van de vluchtige aard van het leven en de alomtegenwoordige schaduw van de dood.