Obraz przedstawia przejmującą i niepokojącą scenę: młoda dziewczyna, w centrum, nosi białą maskę w kształcie czaszki. Jej różowa sukienka i słonecznik, który trzyma, stanowią delikatny kontrast z makabrą. Tło, mieszanka nieba i falistych wzgórz, sugeruje senną, a nawet surrealistyczną scenerię. Druga, groteskowo szczegółowa maska spoczywa u jej stóp, dodatkowo wzmacniając tematy śmiertelności i niewinności w dziele. Pociągnięcia pędzla są widoczne, nadając obrazowi namacalną, niemal dotykową jakość, jakby można było wyciągnąć rękę i dotknąć kruchej postaci dziewczyny. Trudno nie poczuć tu pewnego smutku, zrozumienia ulotnej natury życia i wszechobecnego cienia śmierci.