Dit portret dompelt ons onder in een wereld van symboliek en persoonlijke reflectie. De centrale figuur, een man in een donker pak, kijkt aandachtig opzij, zijn uitdrukking is een mengeling van contemplatie en terughoudendheid. De kunstenaar orkestreert een symfonie van motieven om hem heen: een engel met een aureool, een klassieke lier, een grillige poppetjesachtige figuur die boven de wolken zweeft en een huiveringwekkende schedel. Deze elementen zijn niet louter decoratief; ze zijn sleutels om het innerlijke leven van het onderwerp te ontsluiten. De compositie is strak gestructureerd, met de man als anker. De donkere achtergrond benadrukt het contrast en creëert een podium voor de symbolische figuren om te interageren met de man, wat een wisselwerking suggereert tussen leven, dood en artistieke inspiratie.