Dit portret trekt meteen je aandacht met zijn gedurfde kleuren en zijn bijna verontrustende blik. Het onderwerp, schijnbaar midden in een gedachte, leunt naar de toeschouwer met een intense blik die moeilijk te negeren is. De kunstenaar gebruikt een palet dat wordt gedomineerd door vurige roodtinten en diepblauw, waardoor een sterk contrast ontstaat dat de kenmerken van de man benadrukt. Zijn rossige teint, het opvallende oranje van zijn snor en de schaduwen rond zijn ogen dragen allemaal bij aan een gevoel van psychologische diepte.

De compositie is slim verdeeld. De scherpe hoek van de tafel snijdt over het doek en leidt het oog van het gezicht van de man naar het stilleven van fruit, het stralende geel van de lamp en de blokken met inscripties. De penseelstreken zijn zichtbaar, wat duidt op een snelle, spontane toepassing van verf, wat het schilderij een rauwe, onmiddellijke kwaliteit geeft. De algemene indruk is van intimiteit; een glimp in een moment van contemplatie, geladen met een bijna tastbare spanning. Het is alsof we zijn gestruikeld over een privédenkproces en het onderwerp zich zeer bewust is van onze aanwezigheid.