W tej fascynującej scenie widz przenosi się do spokojnego wieczoru w porcie Dieppe, doskonale uchwycając istotę zmierzchu. Monet wykorzystuje luźne pociągnięcia pędzla, które tańczą po płótnie, tworząc atmosferę, która wydaje się żywa; woda lśni odbiciem gasnącego światła, błyszcząc jak płynne złoto i głębokie niebieskie odcienie. Łodzie, zarysowane w odcieniach ciemnoniebieskich, rozsiane w pierwszym planie, przyciągają wzrok ku sercu kompozycji, gdzie wyłania się architektura portu.

Paleta kolorów wywołuje poczucie spokoju, gdy niebo przechodzi od ciepłego blasku brzoskwini do chłodniejszych odcieni niebieskiego zbliżającej się nocy. Chmury wirują w eleganckie formacje, namalowane delikatnymi pociągnięciami pędzla, które imitują ruch wody poniżej. Emocjonalnie jest tu cicha, ale silna rezonans; można niemal usłyszeć łagodny szum fal i poczuć chłodny wieczorny wiatr. To dzieło, stworzone w czasach rozkwitu impresjonizmu, pokazuje nie tylko mistrzostwo Moneta w kolorze i świetle, ale także zdolność do uchwycenia konkretnego momentu w czasie, rejestrując ulotne piękno natury na końcu dnia.